GALERIANKI 2009 | ForumDyskusyjne.net - forum, forum wielotematyczne, forum młodzieżowe

buz · Dołączył: 15 Sty 2010 Posty: 15 Skąd: kije

DRAMAT OBYCZAJOWY:
Cztery dziewczyny w pełnym rynsztunku bojowym: białe kozaczki, torebeczki, obcisłe krótkie

spódniczki, makijaż i bezkompromisowe spojrzenia gotowych na wszystko – oto idą galerianki.

Debiutancki film Katarzyny Rosłaniec (reżyserka została za niego doceniona na ostatnim

festiwalu w Gdyni) traktuje o dziewczynach, a właściwie o dziewczynkach, gimnazjalistkach,

które prostytuują się w zamian za różnego typu gratyfikacje, najczęściej za mniej lub

bardziej wartościowe podarunki. Terytorium, na którym często żerują, wypatrując klientów,

to centra handlowe (stąd "galerianki"), miejsca zapewniające względną anonimowość

(zatłoczone), wygodę (punkty gastronomiczne i bezpłatne toalety), stosunkowo dużą podaż

obiektów seksualnych (szeroki przedział wieku, zróżnicowanie fizyczne i majątkowe) oraz

możliwość szybkiego finalizowania transakcji (sklepy z bogatą gamą produktów służących jako

środek płatniczy za usługę). Galerianki nie unikają też klubów i wszelkich innych miejsc, w

których mogłyby szybko i bez problemów dokonywać transakcji. Wierzyć się nie chce? A

jednak.

Rosłaniec w "Galeriankach" próbuje zmierzyć się z problemem prostytucji nieletnich tak, jak

gdyby chodziło o rodzaj socjologicznej analizy; reżyserka próbuje zaprezentować postawy

dziewcząt, przypatruje się ich rodzinom i środowisku, chłodno, niczym naukowiec próbuje

nakreślić tezy, wskazać przyczyny i skutki. W ten sposób powstaje techniczny rysunek, z

konieczności prosty i schematyczny. Wiadomo, naukowiec nie poeta, rysunek techniczny nie

malarstwo.

Oto mamy zatem w filmie zwyczajne polskie miasto z brzydką szkołą, bezsilnymi nauczycielami

i rozwydrzoną młodzieżą. W klasie brylują trzy dziewczyny specjalizujące się w "galeriowym

biznesie". Najsilniejsza z nich, najsprytniejsza i najbardziej bezczelna – Milena (Dagmara

Krasowska), hołdująca prostym zasadom (w rodzaju: "Miłość w naszych czasach nie istnieje,

trzeba robić melanż i się nie przyzwyczajać") imponuje szarej myszce, zwyczajnej i samotnej

Alicji (Anna Karczmarczyk). Imponuje jej dorosłością, rozwijającą się kobiecością, w tym

szczególnym wydaniu, w którym zmysłowość jest narzędziem władzy i manipulacji.

Pokusa przeżycia przygody, potrzeba autorytetu i potwierdzenia własnej wartości powodują,

że Alicja przyłącza się do "występnych" dziewcząt i próbuje życia galerianki na własnej

skórze. Reżyserka zdaje się mówić: cóż, gdzie indziej dziewczynka ma szukać wzorów i uczyć

się życia? Atrakcyjniejszej oferty nie przedstawia ani skompromitowana szkoła, ani dom

rodzinny. Pozostają koleżanki… A jakie czasy, takie i młodzieży zabawy.

W technicznym rysunku wszystko musi być przejrzyste i skrótowe, więc nie należy w filmie

szukać psychologicznych niuansów, wyszukanej formy, nie ma tu na to miejsca. I tak jak

uczeń szkoły zawodowej raczej nie sięgnie po czasopismo poświęcone teatrowi i współczesnej

dramaturgii "Dialog" (choć są wyjątki), tak w świecie "Galerianek" jest dosadnie,

prymitywnie i bardzo często bezmyślnie (choć są wyjątki).

Rosłaniec podjęła się trudnego tematu, wybierając ścieżkę kina o zacięciu realistycznym,

społecznym, które choć posądzane o tendencyjność zdolne jest do konfrontacji ze

współczesnością. Efektem konfrontacji jest wizja świata zdominowanego przez materializm,

konsumpcjonizm, powierzchowną i fałszywą moralność. Żywioł potocznego języka (który

przydaje filmowi autentyzmu), jego agresywność, wulgarność wydaje się świadczyć wymownie o

degradacji życia społecznego, erozji standardów i wartości, wyrażającej się niejako

naturalnie poprzez język, niechlujny i ordynarny. Słyszany z ekranu, budzi śmiech. Raczej,

nie dlatego, że brzmi dziwacznie, ale dlatego, że jest rozpoznawany…

Film przynosi też ciekawe obserwacje niejako "mimo woli", jak choćby relacja między Mileną

a Alicją, która przypomina rozgrywkę opartą na rywalizacji, ale i może jeszcze na czymś, co

można nazwać zalążkiem uczucia. Podjęty przez reżyserkę temat jest interesujący w ogóle w

szerszym kontekście postaci kobiecych w polskim kinie. Paradoksalnie, w tym debiucie,

wydałoby się buntowniczym "młodym" filmie, odnajdziemy znane od dawna dwa bieguny polskiej

filmowej kobiecości. Tradycyjnie, wyboru nie ma, w ogólnym zarysie: między madonną a

dziwką. Mężczyźni w filmie są albo podli, albo słabi i śmieszni. Świat "Galerianek" jest

właściwie światem bez alternatywy, kwestia: jeśli nie "melanż", to co? – właściwie nie

istnieje.

Kod:

http://hotfile.com/dl/25604012/fd105bc/Galerianki.2009.DVDRip.rmvb.html

280mb